...ve 'hiçbir şey' aniden oluverdi...
Berbat bir sahile yakındın.Berbat bir bankta oturup berbat bir kadının gözlerime baktın . Ve dedin ki ;”bence şuan sevişiyoruz.”
Bir sancı karnımdan dizlerime kadar dalgalandı önce .
Bir köpek bağırdı,
Bir çocuk ağladı.
Bir kadın üşüdü.
Sen yoksun .
Altın rengi kirpiklerin nerede?
Gözlerindeki karadelikler nerede?
Bugünü yitirdim.
-Dünü yitirdiğim gibi .
Bir sancı karnımdan dizlerime kadar yayıldı sonra.
Geçip gittiğimiz ara sokaklar nerede?
Korkuyordun .
Kaldırımlar mı yuttu bizi .
Cumbalı evlerde mi unuttun beni ,
O yaşlı evin pencere pervazında mı dokunmuştun bana .
Sahi neredesin .
Neredeyim .
Beni bu yitik şehirde,
Beni bu sefil sancıda,
Beni bende bıraktın .
gün,
ışımıyor.
yalan söylüyordu,
rüzgar yara veriyordu..
saçlarım
arasına
ara ara
arasına
dalgalar var mıydı?
seslerinden önce, bilemedim.
gece sarsın istedim,
senin karanlığından önce…
Hüzün çöktü feci…
Ne zaman böyle hissetsem, aklıma “hüzün ,yüzün kadar güzeldir.” Diyen bi adam geliyor.
Hangimiz daha güzeliz acaba…
Pardon, bakar mısınız?
Tanışmış mıydık?
Sevmiş miydim ben sizi hiç?
Sevişmiş miydik?
Pardon, daha önce
Konuşmuş muyduk?
Yürüyüp çıkmazlarda
Yorulmuş muyduk?
Yüzünüz ne kadar da aşina
Avucumun içine alıp öpmüş olabilirim
Gözünüz öyle uzak bakmasa
Sizi tanıdığıma yemin ederim
Peki bu şarkıyı hatırlar mısınız?
Pardon, bakar mısınız?
Adınız neydi sizin?
Baş harfini göğsüme
Yazmış olabilirim…
Her dinlediğimde bi ağlama gelir..
Sevmek için masallara ihtiyacımızın olmadığı bi dünya nasıl olurdu acaba …
Anlamsızlıklarla ve boşluklarla doluyum . Samsunu , sokakları, insanları yitirdim . Hepsini öldürdüm . Hepsini bilinçaltı mezarlığıma gömdüm. Şimdilerde ise kendimi azaltarak ,parçalayarak tüketiyorum . Üstelik bu haz veriyor . Dehşet verici…
Ne kaldı ki geriye …şarkılardan ve siyah-beyazdan başka.
Baksana hiç bir yerdeyim.
Samsun un ‘hiç bir yerde’sinde .
